Het is als een verslaving. De voorpret, het snijden en het hele ritueel eromheen tot en met het afplakken aan toe. Vandaag liep het anders.
Op mijn voet zit een hele fijne ader. Dat weet ik, want ik heb hem al eerder geraakt. Het bloed vloeide eruit en het was een verademing om naar te kijken. Ik had de wond moeten laten helen, maar het trok me zo vreselijk hard aan. Het is als stoppen met roken, als je eenmaal weer een sigaretje hebt geproefd, als je in die valkuil ben getrapt, dan is de verslaving keihard weer terug en is opnieuw stoppen erg ingewikkeld. De hele dag was ik bezig met die ene ader. De hele dag was ik aan vechten tegen de drang. Totdat ik eraan toegaf.
Ik nam mijn plekje in de badkamer weer in en haalde het mesje tevoorschijn. Een oude wond openmaken is zo ontzettend makkelijk. Een lichte aanraking en hopla, het bloed stroomde eruit. Ik besloot dat het mij niet snel genoeg ging en maakte de wond nog wat breder en dieper. Nu was het meer dan een stroompje wat eruit kwam. Ik liet het begaan, terwijl ik ondertussen wat muziek luisterde en keek naar hoe het bloed zich verspreidde over de badkamervloer.
Tot ik mij misselijk begon te voelen. Dat leek me een goed moment om te stoppen. Maar daar kwam ook het addertje onder het gras, ik kreeg het bloeden met geen mogelijkheid gestopt. Hoelang ik ook afdrukte, het bloed bleef eruit gutsen. Nu voelde ik lichte paniek, want hoe moest ik dat nu oplossen? En hoe haal je hulp als je niet kan lopen? Uiteindelijk belde ik de huisarts die mij vroeg de wond te verbinden en langs te komen. Dat bleek nog een hele klus te zijn. Afbinden terwijl je niet kan staan, niet kan lopen en het bloed blijft stromen. Toch is het mij gelukt. Met gaasjes en een rolletje snelverband. Bij de huisarts was duidelijk dat het bloeden niet zou gaan stoppen uit zichzelf. En zo kreeg een relatief klein wondje alsnog 2 hechtingen.
Ik weet dat ik hiermee stoppen moet, echt ik weet het en het gaat me ook lukken. Het heeft weer even tijd nodig. Tijd om de verslavende werking de baas te worden. Om de nadelen weer boven de voordelen te kunnen plaatsen. Ik kan dat, het is mij eerder gelukt, dus nu ook. Geef me nog even en dan kom ik er wel.